Atest sp. z o.o.

 

BADANIA LEKARSKIE

Badania wstępne
Badania okresowe
Badania kontrolne
Badania specjalne

CHOROBY I SCHORZENIA
Angina
Białaczka
Błonica
Choroba zwyrodnieniowa stawów
Czerniak złośliwy
Dur brzuszny   
Dyzenteria 
Fobia
Gruźlica
Grypa
Grzybice skóry
Krztusiec
Miażdżyca
Migrena
Nieżyt nosa   
Odleżyna
Odra
Ospa wietrzna
Odmrożenia
Opatrywanie ran
Oparzenia
Osteoporoza
Padaczka
Płonica 
Półpasiec
Rany
Ropień
Różyczka
Tężec
Udar mózgu
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Zapalenie płuc
Zapalenie ucha środkowego
Zastrzał
Zatrucie jadem kiełbasianym
Zawał mięśnia sercowego
Złamania kości

Profilaktyczne badania lekarskie

 

Złamania kości - fracturae

badania i wykrywanie schorzeń

To całkowite przerwanie ciągłości kości (gdy dochodzi do przerwania niecałkowitego określa się je jako nadłamanie).

Podział złamań w zależności od mechanizmu urazu:    

  • złamania na skutek zgięcia (dotyczące najczęściej trzonów kości długich);       
  • na skutek skręcenia, obie części złamanej kości są wobec siebie zrotowane wzdłuż osi kości;       
  • na skutek przesunięcia;       
  • na skutek oderwania (tak zwane złamanie awulsyjne) – dochodzi do nich gdy przyczepy więzadeł i mięśni są mocniejsze niż kość.

    Ze względu na przebieg szczeliny złamania wyróżnia się:       

  • złamanie skośne,       
  • złamanie poprzeczne,       
  • złamanie spiralne,       
  • złamania wieloodłamowe.

    Szczególnymi odmianami złamań są:       

  • złamanie patologiczne,       
  • złamanie zielonej gałązki,       
  • złamanie zaklinowane,       
  • złamanie otwarte,       
  • złamanie przewlekłe.

    Złamanie patologiczne
    Złamanie kości zachodzące w wyniku drobnego urazu, a częstokroć także bez uchwytnego urazu, przy czym struktura tkanki kostnej osłabiona jest w wyniku uogólnionego lub lokalnego procesu chorobowego. Do najczęstszych przyczyn złamania patologicznego należą:

  • osteoporoza       
  • guzy przerzutowe       
  • choroba Pageta       
  • gruźlica kości       
  • zapalenie kości       
  • osteodystrofia nerkowa       
  • szpiczak mnogi       
  • wrodzona łamliwość kości
    Złamaniu patologicznemu może ulegać w zasadzie każda kość, najgroźniejsze są jednak złamanie szyjki kości udowej oraz mnogie złamania kompresyjne kręgów. W przebiegu licznych złamań kompresyjnych dochodzi do postępującej utraty wzrostu, niekiedy do tego stopnia, że łuki żebrowe opierają się na talerzach kości biodrowej. Prowadzi to do niewydolności oddechowej, niewydolności krążenia i zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego, rzadkie są uszkodzenia rdzenia kręgowego i wynikające stąd porażenia poprzeczne. Najczęstszą przyczyną mnogich złamań kompresyjnych jest osteoporoza.

    Złamanie "zielonej gałązki"
    Złamanie częściowe kości charakterystyczne dla wieku dziecięcego, w którym albo nie dochodzi do przerwania relatywnie grubej w tym wieku okostnej (złamanie podokostnowe, częste u najmłodszych dzieci) albo dochodzi do niego tylko z jednej strony (typowe "złamanie zielonej gałązki"). Nazwa zaczerpnięta została ze sposobu niecałkowitego przerwania kości przypominającego dosłownie złamanie młodej, giętkiej gałązki krzewu. Znamienny dla tego typu urazów jest brak przemieszczenia odłamów albo jego niewielki stopień, a to z powodu "szynującej" roli silnej okostnej. W obrazie rentgenowskim charakterystyczny jest brak szczeliny złamania (albo jest ona słabo widoczna), okostna jest odwarstwiona przez krwiak. W złamaniu podokostnowym wystarczającym leczeniem jest opatrunek gipsowy, repozycja zazwyczaj nie jest konieczna.

    Złamanie zaklinowane
    Złamanie kości, w którym odłamy kostne wbijają się w siebie, kość tak złamana wykazuje pozorną ciągłość, jest jedynie skrócona. Złamanie z zaklinowaniem może dotyczyć każdej kości długiej, jednak najniebezpieczniejsze jest zaklinowane złamanie szyjki kości udowej, z uwagi na groźne powikłania w przypadku błędnego rozpoznania. W obrazie rentgenowskim złamanie z zaklinowaniem może mieć niekiedy tylko postać smugi zagęszczonego utkania kostnego, co przysparza trudności diagnostycznych, dlatego zawsze jest konieczne wykonanie rentgenogramu w dwóch płaszczyznach.

    Złamanie otwarte
    Złamanie, w którym dochodzi do przebicia przez odłamy kostne tkanek miękkich. W przypadku złamań otwartych leczenie i rokowanie zależne jest od stopnia uszkodzenia tkanek, dlatego dokonano ich podziału na trzy stopnie:       

  • Przebicie tkanek miękkich przebiega z ich minimalnym uszkodzeniem.       
  • Odłamy kostne są widoczne, a stopień uszkodzenia tkanek duży.       
  • W złamaniu występują liczne odłamy kostne oraz poważne ubytki tkankowe.
    W leczeniu złamań otwartych niezbędne jest, obok repozycji, także chirurgiczne opracowanie rany - przy czym im wyższy stopień złamania, tym częściej zachodzi konieczność wewnętrznej stabilizacji odłamów kostnych, należy także pamiętać o konieczności osłony antybiotykowej.

    Złamanie przewlekłe
    Typ złamania, w którym przyczyną przerwania struktury kostnej nie jest pojedynczy uraz, lecz liczne mikrourazy, zazwyczaj rozciągnięte w czasie, bądź przewlekłe przeciążenie (typowy okres działania przyczyny wynosi od kilkunastu dni do kilku tygodni). Złamanie przewlekłe jest skutkiem zmęczenia mięśni. Pełnią one funkcję nie tylko ruchową, ale i amortyzującą. Poprzez skurcz lub rozluźnienie powodują wyhamowanie ciała, zmniejszenie amplitudy drgań i w konsekwencji rozłożenie nacisku na kość. W zmęczonym mięśniu efekt amortyzacji zanika i obciążenie naciskiem przenosi się wprost na kość. Powtarzające się naciski skutkują zmęczeniem utkania kostnego na zasadzie zmęczenia materiału. Złamania pojawiają się w sytuacjach zwiększonego obciążenia narządu ruchu, zwłaszcza u sportowców, którzy zmienili metodykę lub zwiększyli objętość treningu. Nazwa historyczna (złamanie marszowe) pochodzi od częstego występowania tych złamań u żołnierzy piechoty, przede wszystkim niedawno wcielonych poborowych. Jednym z czynników ryzyka jest bieg po twardych nawierzchniach, w nieodpowiednim obuwiu. Do złamania może dojść w każdej nadmiernie przeciążanej kości.

    Objawy złamania
    Patologiczna ruchomość kości,
    Nieprawidłowe ułożenie, T
    rzeszczenie (łac. crepitatio) odłamów kości.
    Mniej swoistymi objawami złamania kości są: obrzęk, ból i krwiak.

    Leczenie
    Leczenie złamań może być zarówno zachowawcze (np. opatrunek gipsowy po repozycji, wyciąg bezpośredni) jak i operacyjne.

     

  •  

     

     

     

    Copyright Wszelkie prawa zastreżone